piątek, 1 lipca 2011

Jak Feniks z popiołów...

Ile to czasu minęło od ostatniej publikacji na Blogu? Ile wody w Warcie upłynęło od momentu postawienia ostatniej kropki? Jak długo musieli czekać nasi Wierni Czytelnicy na ten wspaniały moment?



TAK – POWRACAMY!



Wprawdzie jesteśmy nieco starsi,i z zanikającym kolagenem, ale nadal niebanalnie patrzymy na otaczającą nas rzeczywistość. Na tej odrobinie wirtualnej przestrzeni postaramy się przykuć Waszą uwagę naszymi drobnymi przemyśleniami na każdy temat. W tym półroczu do największych nowości należeć będą tzw. kąciki tematyczne.

Absolutnym hitem tego lata będzie STUDIO PAZNOKCIA, w którym przeczytacie co jest cool, jazzy i trendy, dowiecie się kto, z kim, gdzie i dlaczego oraz zobaczycie bulwersujące teksty na temat zachowań ludzkich. Od poniedziałku do piątku, jak pięć palców ma dłoń, najświeższy „manicure” specjalnie dla Was!

Kolejną, lecz nie gorszą nowością będzie WIELOBARWNA (NIE)CODZIENNOŚĆ. To miejsce, gdzie pojawią się teksty o bardzo różnej tematyce. Ujrzycie tutaj niecodzienne historie prosto z ulic naszego miasta, intrygujące przemyślenia oraz comiesięczny, jedyny z 99,(9)% sprawdzalnością, HOROSKOP dla danego znaku zodiaku!

Trzecim nowopowstałym cyklem będzie ALL INCLUSIVE. Znajdziecie w nim nie tylko @normalny przewodnik po najciekawszych miejscach na Ziemi, ale również przeczytacie o wszechobecnych czynnikach wpływających na jakość naszego życia. Będzie więc sporo marudzenia, ale także próba poprawy otaczającego nas świata.

Poza wyżej wymienionymi działami, nasz Blog zyskał nową szatę graficzną oraz kilka usprawnień. Od dzisiaj każdy wpis możecie polubić (lub nie ;)) oraz udostępnić na Facebooku. Pojawiła się również możliwość napisania do nas. Postaramy się odpowiedzieć na wszystkie listy, niezależnie od poruszonego problemu. Nie bójcie się zatem pisać. Zarówno w sprawie plam na dywanie, przepisów na ciasta jak i z prośbą o pomoc w skonstruowaniu perpetum mobile. Warto przypomnieć, że część elementów pozostała niezmieniona. Nasz shoutbox nadal działa, dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu :), nie pozbyliśmy się również „Nieschematycznej piosenki”. Oczywiście stale współpracujemy także z Wróżką Benią!!

Pierwszy dzień lipca, pierwszy dzień zmian, oby na lepsze! Enjoy!

niedziela, 2 stycznia 2011

Kącik konesera taniego wina – odsłona VIII – WIELKIE POŻEGNANIE…

Drodzy Koneserzy!

Dziś niestety nie opiszę Wam kolejnego wykwintnego trunku. Obecne okoliczności bowiem zupełnie temu nie sprzyjają. Bardzo mi przykro, ale czuję się zobowiązana do poinformowania Was o zaistniałej, tragicznej sytuacji. Otóż z głębokim żalem zawiadamiam, iż pod koniec 2010 roku ogłoszono decyzję o upadłości Zakładu Przemysłu Spożywczego „Ostrowin" [*] Postanowienie to wpłynęło tym samym na zamkniecie „Kącika konesera taniego wina”, prowadzonego w dotychczasowej formie.

Naprawdę nie jestem w stanie pojąć jak taka szanująca się firma z ponad 120 letnia tradycją, mogła do tego dopuścić. „Ostrowin” – klasa sama w sobie, producent najbardziej znanych i powszechnie lubianych marek siarkofrutów, lider w swojej dziedzinie… Firma ta była jednym słowem bezkonkurencyjna. Większość rynku tanich win należało właśnie do „Ostrowina”. Któż z nas nie słyszał chociażby o takich hitach jak „DZBAN leśny”, „Komandos” czy „Lipa z miodem”?

Wszyscy przeżywający tę tragedię stawiają sobie podstawowe pytanie: co teraz będzie? Gdzie i czy w ogóle będzie możliwość zaopatrzenia się w tak wysokiej klasy trunki? Czy jakaś inna firma podoła temu wyzwaniu i przejmie rynek po „Ostrowinie”? Na razie wszystko stoi pod wielkim znakiem zapytania… Jednak w chwili obecnej mogę dać Wam jedną baaardzo cenną radę: zaopatrzcie się na przyszłość! W niektórych sklepach wyprzedają jeszcze ostatnie zapasy z magazynów, także łapcie okazje, póki się da! Może to akurat Wy staniecie się szczęśliwymi posiadaczami klasyka o nazwie „DZBAN leśny”, pochodzącego z ostatniej partii produkcyjnej? Życzę Wam tego serdecznie, bowiem w najbliższym czasie produkty „Ostrowina” staną się najprawdopodobniej całkowicie nieosiągalne w sklepach. A wtedy pozostaną już tylko wspomnienia tego smaku, tych szczególnych chwil…

W związku z powyższym w tym oto miejscu zamykam dotychczasowy cykl „Kącika konesera taniego wina”, tak jak podobno J.K. Rowling zakończyła pisanie serii powieści o czarnowłosym czarodzieju;)

Trzymajcie się!

poniedziałek, 19 kwietnia 2010

"I Gruchę koniecznie..."


Gruchy przybyły ze starożytnej Persji przez Armenię i Małą Azję do Grecji, gdzie już na tysiąc lat przed naszą erą należały do ulubionych owoców. Z Grecji Grucha trafiła do Rzymu. Tutaj zaś miała silne poparcie, sam Juliusz Cezar zarządził, aby posadzić ją w zdobytej Anglii. Z czasem Grucha przekroczyła Alpy i przez wsie dotarła do Poznania, gdzie spotkała swoje krewniaczki: gruszki leśne i ulęgałki.
Zarówno w literaturze, historii, kulinariach a nawet religii - Grucha ustępowała zawsze miejsca jabłku. Oblecenie już te zaległość nadrabia, choć nie idzie jej lekko, bo jabłko nie zasypia Gruch w popiele i prezentuje coraz to nowe odmiany, mimo to równouprawnienie tego owocu, to nie - jak się mówi - Gruchy na wierzbie, lecz realna i niedaleka przyszłość.

piątek, 1 stycznia 2010

Blog Roku 2009


Oda do Bloga

Blog jak wyrocznia, zawsze drogę wskaże.
Tylko tu znajduję unikatowe reportaże.
Artykuły ciekawe, recenzje najszczersze,
Wtorkowe przepowiednie - rymowane wiersze.

Wracając tramwajem doczekać się nie mogę lektury,
Polecam pasażerom bloga wysokiej kultury.
Głośno wołam, dziarsko krzyczę, tupie ile sil w kopycie.
Drugiego takiego nie znajdziecie.
Tylko tu o winie piszą, czy jest dobre sie dowiecie
i ile (tanich) takich jest na świecie.

Piosenka nowa, gra cudowna.
U mnie prawie jest juz orgazm!
Anormalnyblog.blogspot.com
To od dziś mój drugi dom!

czwartek, 31 grudnia 2009

Kącik konesera taniego wina – odsłona VII - sylwestrowy odcinek specjalny!!!

Moi Drodzy! Dziś ostatni dzień 2009 roku. Nie mam jednak zamiaru w tym miejscu robić podsumowania całego roku. Niech każdy we własnym sumieniu rozstrzygnie co było dobre, a co niekoniecznie… Nadchodzi kolejny, nowy, miejmy nadzieję lepszy rok. Tę jedyną, niepowtarzalną okazję należy, wiec odpowiednio uczcić. Jakim trunkiem najlepiej wznieść ten symboliczny toast o północy? Przed tym dylematem staje zapewne wielu z Was. Ja natomiast pędzę z pomocą . Bowiem pozostało już naprawdę niewiele czasu.

W tej specjalnej sylwestrowej odsłonie chciałam Wam przedstawić wyjątkowe winko gazowane, o bardzo egzotycznie brzmiącej nazwie „Staroruskoje Igristoje”. Trunek idealny na tę okazję. Poleca go sam Cysio - znawca i koneser wielu cenionych i lubianych napojów. Otóż omawiany ruski winacz jest lepszy nawet od oryginalnego francuskiego szampana z samego serca Szampanii czy też tradycyjnej katalońskiej „Cavy”. Cysio twierdzi, że można go pić do woli. Gdyby jednak dla kogoś ogólnie przyjęta ilość okazała się zbyt duża i miał następnego dnia pewne problemy, Cysio poleca swój wypróbowany sposób… Jak się okazuje najlepsza na kaca jest zwykła maślanka!



Drodzy Czytelnicy! Życzę Wam wszystkim udanej imprezy, niezapomnianych przeżyć oraz dużo zdrowia i mocnej głowy;)

Happy New Year

wtorek, 29 grudnia 2009

Kącik konesera taniego wina – odsłona VI

Dobry wieczór Gospodarzu! (Nieważne czy wielkiej biby czy też kameralnego spotkania.) Do sylwestra pozostało już niewiele czasu, a zatem to naprawdę ostatni dzwonek, aby pomyśleć o zaopatrzeniu się w wysokiej klasy napoje winiopodobne, odpowiednie na tę okoliczność. W końcu sylwester jest raz w roku. Dlatego też należało by w ten wyjątkowy wieczór cieszyć się smakiem jakiegoś wyjątkowego trunku. Przybliżę Wam dziś wybitną sylwetkę „Lipy z miodem”.

Na wstępie warto wspomnieć, że firma Ostrowin, produkująca ową nalewkę (Uwaga na podróby! Jedyna prawdziwa jest nalewka z Ostrowina! ) otrzymała ZŁOTY MEDAL w KONKURSIE KRAJOWEJ RADY WINIARSTWA, zorganizowanym w 2003 roku w Ciechocinku, właśnie za „Lipę z miodem”. Mamy więc do czynienia z nie byle jakim trunkiem. Jak sama nazwa mówi napój zawiera „ekstrakt” z lipy i „dodatek” miodu, a raczej miodowego aromatu… Jednak to nie jest istotne. Liczy się ten wyśmienity, słodkawy smak. To zapewne zasługa rewelacyjnie dobranych składników, połączonych w odpowiednich proporcjach, według najlepszych, tradycyjnych receptur. Warto również zauważyć piękny głęboko – miodowy kolor napoju. Na pochwałę zasługuje także bardzo stylowa etykieta, utrzymana w stosownej dla trunku tonacji kolorystycznej.

Myślę, że zainteresuję Was ciekawostka zza kulis naszego bloga… Bowiem wśród naszego redakcyjnego grona jest kilku wielkich fanów „Lipy z miodem”. Zapewne jesteście bardzo ciekawi o kogo chodzi… Zdradzę Wam ten sekret (mam nadzieję, że koledzy nie będą mieli mi tego za złe…) Mowa o głównym bohaterze kilku artykułów, naszym gościnnym redaktorze i recenzencie Cysiu oraz redaktorze Yodzie. Na samo hasło „Lipa z miodem” od razu na ich twarzach pojawia się uśmiech, cokolwiek by się nie działo… Czyż to nie wystarczająca rekomendacja?;)

Jeden z fanów w plenerze z "Lipą..." w ręku:) fot. Archiwum

Jak głosi przysłowie „Ile wina w głowie, tyle prawdy w słowie”, a więc wierzcie mnie na słowo i dajcie się skusić na wypróbowanie „Lipy z miodem”. Czy to na imprezie sylwestrowej, która może właśnie dzięki temu trunkowi ma szansę stać się niezapomniana… czy też, gdy już zrobi się cieplej, w plenerze odpoczywając pod drzewem, które tak poleca pewien znany poeta… Myślę, że taka sceneria będzie pasowała idealnie;)

Bawcie się dobrze!

piątek, 25 grudnia 2009

Kącik konesera taniego wina - odsłona V

Witam wszystkich świątecznie! Macie już dość zbyt popularnych, wyjątkowo często spożywanych w okresie Bożego Narodzenia grzańców? Pragniecie jakieś odmiany? Zaproponuję Wam więc coś zupełnie innego. Specjalnie dla Was w dzisiejszej odsłonie przedstawię napój o wdzięcznej nazwie „Kici Kici”. Mrauu…

Nie wiem za bardzo co wspólnego ma nazwa z samym trunkiem. Może z założenia był przeznaczony dla określonego grona koneserów? Nie będę w to jednak wnikać głębiej, bowiem siarkofrut ten idealnie nadaje się na każdą okazję. Jednak ze względu na wyjątkowy smak przypominający tradycyjne rogale świętomarcińskie polecany do spożywania szczególnie w okresie 11 listopada. (Dla osób spoza Poznania i okolic, które nie miały okazji do degustacji wspomnianego specjału-jest to rogal, tradycyjnie wypiekany z okazji dnia św. Marcina, z ciasta półfrancuskiego, z nadzieniem z białego maku.) Szał na rogale świętomarcińskie jest raz w roku, natomiast omawiany napój może być całorocznym hitem. Wracając do smaku „Kici Kici”. Chwilami brakuje słów, żeby to wyrazić. Wykwintny, doskonale skomponowany smak i aromat zapewne zadowoli również najbardziej wybredne gusta. Charakterystyczna wyczuwalna nutka olejku migdałowego. Piękny klarowny czerwony kolor. Niewątpliwie jeden z lepszych siarkofrutów.

Na uwagę zasługuje również ciekawa etykieta na butelce (fotografia poniżej). Interesująca szata graficzna, intrygująca fotografia młodej damy bezwstydnie prezentującej swoje wdzięki. Myślę, że dla wielu koneserów, szczególnie płci męskiej, samo opakowanie będzie wystarczającą zachętą do zakupu.


Właściwie bardzo trudno znaleźć jest jakąś wadę w tak wybitnym siarkofrucie jakim jest „Kici Kici”. Lecz jak wiadomo, nie ma rzeczy idealnych, dlatego też i w tym przypadku muszę się czegoś przyczepić. Niestety omawiany napój ma kiepsko zaprojektowany korek. Naprawdę nie łatwo tego winiacza otworzyć, co wiem z własnego doświadczenia… Jednak gdy już poradzimy sobie z tym małym problemem, na pewno czeka nas odpowiednia nagroda w postaci wyjątkowego smaku, którym można cieszyć się naprawdę dłłuuuggo;)

Świętujcie dalej!